Zo, de eerste dagen in Vilnius zitten erop. Kort samengevat: lopen, Hollandse pot, spelletjes, basketbal en feesten. Al met al een succes. Ik ben echt ondergedompeld in het Erasmus studentenleven. Voor nu wel weer even genoeg, maar een leuk begin van 4 maanden studeren en een goede manier om nieuwe mensen te leren kennen. Vanuit de universiteit waren er verschillende introfeestjes en spelletjes georganiseerd. Zo hadden we donderdag een feestje waar iedereen was, tot in de vroege uurtjes. Vrijdag nog een feestje in een prachtig gebouw, een restant van het sovjettijdperk, groot en grauw dus, waarbij we spelletjes gingen doen en waarna iedereen afzakte naar de nu al beroemde en beruchte club Salentos, 7 dagen per week geopend en om de hoek. Na drie dagen feest had ik er wel even genoeg van dus zaterdag heb ik overgeslagen.

Vrijdag was een prachtige dag en ik vond het wel een mooi moment om weer te gaan hardlopen. Dat dachten weinig andere mensen en in de 5km die ik gelopen heb ben ik geen andere hardloper tegengekomen. Ik moet wel zeggen dat het hier prachtig is, zoveel oude gebouwen, middeleeuws en sovjet, parken, water, heuvels en ook hier heul veul bomen.

Het afgelopen weekend waren hier de ‘hoofdstad dagen’ en was het dus knetterdruk. Ook hier, niet onverwachts, werd er vooral veel bier gedronken. Overal in de stad stonden podia, bierhutten, souvenirkraampjes en eettentjes. Zoals ik al zei was het knetterdruk en loop je nergens alleen. Hier heeft een bekende Litouwer ook een liedje over gezongen. Dit nummer van Litouwers wordt hier grijsgedraaid en ook wij ontkomen er niet aan, dus laat ik jullie ook maar meegenieten van dit hoge staaltje Litouwse cultuur.

Op zaterdag was er vanuit de studentenvereniging een oriëntatiespelletje georganiseerd om de stad te leren kennen, zeg maar een puzzeltocht. Tweeënhalf uur door de stad lopen en ondertussen smerige Litouwse yoghurtdrank naar achter slaan, speelkaarten overzoenen, zoveel mogelijk mensen in een telefoonhokje stouwen en dat alles op verschillende locaties waar je moest komen door mensen de weg te vragen, in het Litouws. Dit klinkt misschien kinderachtig, dat was het ook maar hoe dan ook een leuke manier om je mede-studenten te leren kennen. Dit hebben we afgesloten door lekker een hapje te gaan eten met de hele bups. Aan het einde van de dag waren mijn benen tot mijn knieën afgesleten en kon ik geen stap meer zetten. ‘s Avonds toch maar even niets gedaan, ook al was er, zoals gebruikelijk natuurlijk wel weer ergens een feestje.

Zondag  eerst maar is bijgeslapen van de slopende dagen ervoor. ‘s Middags was er door de studentenvereniging een picnic georganiseerd op Vilnius Beach, toen dacht ik strand? Ja, ik wist ook niet dat ze hier strand hadden. Het is niet echt te vergelijken met Scheveningen of Hoek van Holland maar met een lekker zonnetje is het er toch heerlijk vertoeven. Na een paar uurtjes in de zon nog even een groot winkelcentrum in gelopen en ik kan zeggen dat de missie van de communisten niet is geslaagd; het gedachtegoed is niet echt blijven hangen. Sinds 1990 heeft het kapitalisme hier net zo hard toegeslagen als in West-Europa. Nadat we ‘s avonds wederom lekker Hollandse pot hadden zijn we nog even naar Gedimino gelopen, de straat waar alle festiviteiten waren. Op een groot podium was een orkest aan het spelen. Van Mozart tot moderne opera en zelfs musical werd gespeeld. Na alle cultuur zijn we weer richting ons appartement gelopen om uiteindelijk af te sluiten met een wijntje in een leuk wijnbarretje bij ons om de hoek, Notre Vie (ons leven), wat ik toch wel heel toepasselijk vind.

Gisteren (maandag), had ik lekker vrij. Ons rooster is zo dat we maandag en vrijdag niet naar school hoeven en dat is toch wel heerlijk. Lekker lang weekend, tijd om rond te reizen, mensen te ontvangen en nog is terug te gaan naar ons gezellige kikkerlandje. Overdag heb ik lekker gewerkt, ook dat gaat door en ‘s avonds was er een basketbal wedstrijd te zien op het grote stadhuisplein, Litouwen – Portugal. Omdat ik mijn eigen patriottistisch gevoel niet kon uiten koos ik vanuit veiligheidsoverwegingen toch maar partij voor Litouwen en heb ik de halve avond Lietuva (Litouwen) geschreeuwd. Na de wedstrijd zijn we met een klein groepje afgezakt naar ons appartement om Nederlandse kaas te gaan eten. Ik ben blij dat ik dat heb meegenomen, evenals de hagelslag en pindakaas, je zou het toch maar moeten missen. De kaas vloog er doorheen en ik denk dat ik nog opnieuw een aantal kilo moet importeren, ik heb zelfs kaasklanten. Na het kaaseten toch nog maar even een drankje gedaan in Salentos, om niet al te laat thuis te komen omdat vandaag weer een gewone werkdag is.

Het is weer een hele waslijst van ervaringen en bezigheden en voor vandaag genoeg.

Houdoe en tot snel!

Cor

Nog een willekeurige opmerking: Na een dag wordt het brood een moordwapen, zo hard als steen.

ps: foto’s staan bovenaan het bericht.